Haritan değişmez. Gökyüzü onun üstünden geçer.

Doğum haritan bir harita ise, transitler o haritanın saatidir. Harita nerede olduğunu gösterir; transitler ne zaman olduğunu. Doğduğun anda gezegenler belirli derecelerde duruyordu ve o yerleşim ömrün boyunca sabit kalır. Ama gökyüzü durmadı: bugün de Güneş, Ay ve gezegenler zodyakta ilerlemeye devam ediyor.

Bugünkü bir gezegen, doğum haritandaki bir noktayla belirli bir açı yaptığında buna transit denir. Örneğin bugünkü Satürn, doğum haritandaki Güneş'in tam karşısına geldiyse 'Satürn Güneş'ine karşıtlık yapıyor' denir. Harita değişmedi — üzerinden geçen gökyüzü değişti.

Bu ayrım, astrolojinin zamanlama tarafının tamamını taşır. Doğum haritası bir kez okunur ve yıllarca geçerlidir; transitler ise haftadan haftaya değişir. 'Bu dönem neden böyle geçiyor' sorusunun cevabı doğum haritasında değil, o haritanın üzerinden şu anda geçen gökyüzündedir.

Bir transitin tam olarak ne zaman başladığı keyfi bir karar değildir, ama net bir kural gerektirir. Gezegen açının tam derecesine varmadan önce de, geçtikten sonra da bir süre etki alanında sayılır. Bu tolerans payına orb denir ve derece cinsinden ölçülür.

Baby Astro'nun kullandığı orb sınırları şunlardır: kavuşum 8°, karşıtlık 8°, üçgen 7°, kare 6°, sekstil 4°. Güneş ya da Ay işin içindeyse her birine 1,5° eklenir, çünkü ışıklar geleneksel olarak daha geniş bir etki alanına sahip sayılır. Bu sınırların dışında kalan bir açı, uygulamada hiç görünmez — 'zayıf bir kare' diye bir kategori yok; ya sınırın içindedir ya değildir.

Orb aynı zamanda gücü de belirler. Bir transit tam dereceye ne kadar yakınsa o kadar belirgin okunur; sınıra yaklaştıkça etkisi sıfıra iner. İlişki okumasında transitler daha da dar tutulur — orada sınır 3°'dir ve yalnızca en yakın dört temas gösterilir, çünkü bir sinastri ekranını on beş zayıf transitle doldurmak bilgi değil kalabalıktır.

Bir transitin ağırlığını iki şey belirler: hangi açı olduğu ve hangi gezegenin yaptığı. Açı türü tonu verir — kavuşum yoğunlaştırır, üçgen ve sekstil akıtır, kare ve karşıtlık sürtüşme yaratır. Gezegen ise süreyi verir.

Ay en hızlısıdır: bir transiti birkaç saat sürer, bu yüzden günün duygusal havasını okumak için kullanılır. Güneş, Merkür ve Venüs birkaç gün kalır. Mars haftalarca. Jüpiter ve Satürn ise aylarca — ve geri hareket yüzünden aynı noktaya üç kez uğrayabilirler, bu da bir temanın bir yıl içinde üç kez geri gelmesi anlamına gelir.

En çok bilinen örnek Satürn dönüşüdür. Satürn Güneş'in etrafındaki turunu yaklaşık 29,5 yılda tamamlar; yani yirmi dokuz yaş civarında doğduğun andaki derecesine geri döner. Jüpiter'in turu ise kabaca on iki yıldır. Bunlar astronomik gerçeklerdir, iddia değil — ne anlama geldikleri geleneğin yorumudur, ne zaman olduklarıysa hesaptır.

Bir transit olay üretmez. Satürn karesi seni işten etmez, Venüs üçgeni sana birini getirmez. Gelenek transitleri, belirli türden deneyimlerin daha görünür hale geldiği dönemler olarak okur — bir hava durumu gibi. Yağmur yağıyor olması dışarı çıkmayacağın anlamına gelmez; şemsiye almayı düşünmen anlamına gelir.

Baby Astro transitleri bu dille sunar. Uygulama sana ne olacağını söylemez; şu anda hangi temasların açık olduğunu, geleneğin bunları neye ayırdığını ve ne zaman kapanacağını söyler. Kesin bir gelecek iddiası, tıbbi bir teşhis ya da bir ölüm zamanlaması istersen uygulama bunu yanıtlamayı reddeder — bu, üzerine düşünülmüş bir sınır, bir eksiklik değil.

Faydalı kullanım şudur: bir dönem beklediğinden zor geçiyorsa, transitler o zorluğun bir adı ve bir bitiş tarihi olduğunu gösterir. Bu, olan biteni değiştirmez ama üzerine düşünmek için bir çerçeve verir — ve çoğu insan için astrolojinin gerçekten işe yaradığı yer tam olarak burasıdır.